Słownik pojęć

Dokument na podstawie którego bank otwiera klientowi kredyt na określony czas i w określonej wysokości. Akredytywa nie jest formą kredytu, ale sposobem przesyłania funduszy lub sposobem zapłaty.

To szczególna forma dokumentu urzędowego potwierdzającego dokonanie określonej czynności prawnej. Akt notarialny zostaje sporządzony jeżeli wymagają tego przepisy prawa lub wynika to z woli stron. Do sporządzenia aktu notarialnego uprawniony jest notariusz oraz - pod warunkiem uzyskania od Ministra Sprawiedliwości pisemnego upoważnienia wydanego na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych - polski konsul. Jeżeli forma aktu notarialnego nie zostanie dochowana, w przypadku, gdy prawo tego wymaga, czynność prawna staje się bezskuteczna.

Jest to rodzaj dokumentu pisemnego, zmieniającego warunki umowy podpisanego zarówno przez bank jak i klienta. Zmiany wprowadzone aneksem, mogą dotyczyć parametrów kredytu (np.: okresu kredytowania, marży kredytu, systemu spłat, formy zabezpieczenia).

Jest instytucją, która zajmuje się rozpatrywaniem i rozstrzyganiem sporów pomiędzy klientami a bankami. Skargi, które rozpatruje mogą być składane przez osoby fizyczne, które zawarły umowę z bankiem, a której cel nie jest związany z działalnością gospodarczą. Wnioski o wszczęcie postępowania muszą być złożone w formie pisemnej (mogą być przesłane pocztą). Arbitraż wszczyna postępowanie jedynie na wniosek klienta. Więcej szczegółowych informacji można znaleźć na stronie Związku Banków Polskich www.zbp.pl

Poręczenie weksla, może dotyczyć zarówno części jak i całości weksla. Poręczyciel, awalista, odpowiada na równi z wystawcą weksla. Awal bankowy- poręczenie udzielane przez bank.

Bank państwa, którego zadaniem jest emisja pieniądza oraz bezpośrednie lub pośrednie kształtowanie ilości oraz ceny kredytów w danym kraju.

Zgoda na natychmiastową windykację należności w razie niespłacenia długu, którą podpisuje klient biorąc kredyt hipoteczny. Z takim tytułem bank nie musi procesować się z klientem, lecz od razu wszczyna procedurę windykacyjną u komornika.

Osoba fizyczna lub prawna, której został udzielony gwarancja, poręczenie kredyt albo na rzecz której została otwarta akredytywa, udzielona itd.

Przy Związku Banków Polskich powstała instytucja, wspomagająca podejmowanie decyzji kredytowych przez banki oraz powiązane z nimi organizacje sektora usług finansowych, a także podmioty kredytujące, związane z innymi sektorami gospodarki. BIK współpracuje z instytucjami finansowymi, które są zobowiązane do przekazywania informacji kredytowych o wszystkich swoich klientach. Tak więc BIK gromadzi zarówno dane pozytywne, wskazujące na postępowanie zgodne z warunkami umowy kredytowej zawartej z bankiem, jak i negatywne, wskazujące na nie wywiązywanie się klienta z postanowień umowy kredytowej. BIK interesuje się każdym, kto kiedykolwiek miał w banku kredyt, pożyczkę, kartę kredytową. Dzięki BIK banki mogą sprawdzić wiarygodność klientów. BIK wspomaga ocenę sytuacji finansowej klientów, poprzez tworzenie i rozwijanie odpowiednich do takiej oceny narzędzi. Dzięki temu, ułatwia się klientowi szybkie uzyskanie kredytu, co jednocześnie pozytywnie wpływa na tempo przyspieszenia gospodarczego. BIK nie udziela bankom informacji, które mogły by stanowić tajemnicę handlową. Oficjalna strona internetowa Biura: www.bik.pl

Osoba przekazująca swoje prawa do mienia lub do wierzytelności komuś innemu.

Jest to umowa między bankiem a klientem, stanowiąca zabezpieczenie kredytu, w której kredytobiorca ceduje na bank swoją wierzytelność wobec osoby trzeciej. Osobę przenoszącą swoją wierzytelność nazywa się cedentem, a osobę przyjmującą czyjeś prawa cesjonariuszem. Przy kredytach i pożyczkach hipotecznych cesja najczęściej towarzyszy ubezpieczeniom na życie kredytobiorców i ubezpieczeniom nieruchomości. Umowa cesji, w przypadku wystąpienia np. pożaru nieruchomości reguluje kwestie wypłaty odszkodowania. W skutek wystąpienia danego zdarzenia, a w konsekwencji podpisanej umowy cesji, odszkodowanie w pierwszej kolejności jest wypłacane na rzecz Banku.

Jest to metoda oceny zdolności kredytowej potencjalnego kredytobiorcy. Metoda ta polega na przyznawaniu wnioskodawcy punktów, na podstawie jego danych osobistych i majątkowych. Umożliwia to przyznanie kredytu szybko, według obiektywnych kryteriów, z jednoczesnym zapewnieniem bankom zmniejszonego ryzyka.

Obniżenie wartości nominalnej roszczenia finansowego, dyskonto, obniżka, rabat.

Osoba zobowiązana do określonego świadczenia na rzecz wierzyciela. W przypadku kredytu dłużnikiem jest klient, który wziął kredyt i zobowiązał się do jego spłaty, a wierzycielem jest bank, który kredytu udzielił.

Europejska jednostka pieniężna. EURIBOR (Euro Inter-bank Offered rate) -Jest to średnia stopa procentowa, po jakiej największe banki w strefie EURO są skłonne udzielić innym bankom pożyczki w euro na ustalony okres. Wartość stóp procentowych ustalana jest zgodnie z definicją uchwaloną przez Europejską Federację Bankową i publikowana codziennie o godzinie 11:00 czasu frankfurckiego, m.in. na stronie EURIBOR= serwisu Reuters.

Jest to okres karencji (odroczenia) rozpoczęcia spłaty kredytu. W przypadku kart kredytowych jeśli spłacimy cale zadłużenie w podanym na wyciągu terminie to nie zapłacimy żadnych odsetek od zadłużenia z tytułu transakcji bezgotówkowych. Grace period to okres, przez który w podanej wyżej sytuacji możemy korzystać z pieniędzy banku praktycznie za darmo. Okres ten składa się z okresu rozliczeniowego i odpowiedniego maksymalnego okresu spłaty.

Zabezpiecza wykonanie przez dany podmiot, który zlecił udzielenie gwarancji, określonego zobowiązania wobec innego podmiotu beneficjenta gwarancji. Może być nazywana: poręczenie, pokrycie, zastaw.

Gwarancja udzielana jest przez bank w formie umowy. Jest to gwarancja spłaty zobowiązań przez zleceniodawcę gwarancji. Odpłatne udzielanie gwarancji jest czynnością bankową. Gwarancja przetargowa - udzielana uczestnikom przetargu w celu uniknięcia zamrożenia środków w postaci wpłaconej kaucji. Gwarancja spłaty kredytu - bank gwarantujący zobowiązuje się wobec innego banku do spłaty kredytu ze wszystkimi jego kosztami w przypadku nie wywiązania się zleceniodawcy z warunków umowy kredytowej. Rodzaje gwarancji bankowych to m.in.: g. spłaty rat leasingowych, g. spłaty należności, g. zapłaty cła, g. zwrotu zaliczki, g. kontraktowe.

Osoba, która daje gwarancję, inaczej nazywana poręczycielem.

Jest to dokument zawierający usystematyzowane informacje o wysokości rat i datach ich zapadalności. Wysokość rat, ustala się w formie równej płatności comiesięcznej (raty annuitetowe) lub w formie rat malejących. Dokument taki sporządzany jest w momencie przyznania kredytu.

Jest to ustanowione wpisem do księgi wieczystej, ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości, ustanowione między dłużnikiem i wierzycielem. Wniosek o wpis hipoteki składany jest do sądu, przez właściciela nieruchomości lub bank udzielający kredytu. Hipoteka umożliwia wierzycielowi dochodzenie zaspokojenia roszczeń z nieruchomości w przypadku, gdy dłużnik nie wywiązuje się z zawartej umowy. W bankowości hipoteka jest stosowana przy kredytach i pożyczkach hipotecznych.

Jest ustanawiana w sytuacji, gdy w chwili ustalania zabezpieczenia nie można określić jego wartości. Określa górną granicę kwoty zadłużenia, które może być wyniknąć z zawartej umowy kredytu lub pożyczki hipotecznej.

Charakteryzuje się tym, iż w celu zabezpieczenia wierzytelności obciąża więcej niż jedną nieruchomość tego samego właściciela lub różnych właścicieli. Może być zastosowana w sytuacji, w której wartość jednej nieruchomości nie jest wystarczająca do zabezpieczenia kredytu. Skutkiem tego, wierzyciel może żądać zaspokojenia w całości lub w części, z każdej nieruchomości z osobna lub ze wszystkich łącznie.

Jest szczególnego rodzaju środkiem egzekucyjnym, którego celem jest zabezpieczenie stwierdzonej tytułem wykonawczym wierzytelności, przez obciążenie nieru-chomości dłużnika hipoteką. Jest skuteczna wobec każdego właściciela przedmiotu hipoteki i przysługuje jej pierwszeństwo zaspokojenia przed hipotekami ustanowionymi dla zabezpieczenia innych należności.

Najczęściej stosowany rodzaj zabezpieczenia wierzytelności o określonej wysokości, zwykle ustanawiana jest na wysokość zaciąganego zobowiązania (kredytu lub pożyczki hipotecznej).

Egzekwowanie roszczeń, albo sam dokument, który jest egzekwowany, np. weksel. Wyróżniane są następujące rodzaje inkasa: inkaso akceptacyjne, inkaso dokumentowe, inkaso eksportowe, inkaso finansowe, inkaso gotówkowe, inkaso gwarantowane, inkaso importowe, inkaso kasowe, inkaso proste.

Jest to ciągły wzrost poziomu cen w gospodarce, z czym bezpośrednio wiąże się zjawisko spadku siły nabywczej pieniądza. Inflacja sprawia, że pieniądze konsumentów tracą na wartości, w związku z tym jest ważnym elementem gospodarki. Poziom inflacji wyrażany jest w stopie inflacji.

Jest to okres, w którym zawieszona zostaje spłata kapitału. Kredytobiorca spłaca wówczas jedynie odsetki.

Karta, która umożliwia posiadaczowi korzystanie ze środków do wysokości limitu kredytowego określonego przez bank. Bank określa termin spłaty części lub całości płatności dokonywanych kartą. Termin spłaty zadłużenia określa bank i zazwyczaj jest to 25-30 dni od daty otrzymania wyciągu zawierającego informacje o transakcjach przeprowadzonych w poprzednim okresie. Często wyposażona jest w "grace period" czyli okres, w którym odsetki nie są naliczane. Po tym czasie zaciągnięty kredyt jest oprocentowany, a posiadacz jest zobowiązany tylko do spłaty minimalnej, określonej przez bank kwoty. Warto wiedzieć, że karta kredytowa nie musi być powiązana z kontem i że wyjęcie gotówki z bankomatu od razu jest oprocentowane w przeciwieństwie do transakcji bezgotówkowych.

Jej zadaniem jest nadzór nad działalnością banków. Jej organem wykonawczym jest Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego. Do głównych zadań Komisji Nadzoru Bankowego należy: definiowanie zasad działania banków w celu zapewnienia bezpieczeństwa środków pieniężnych zgromadzonych przez klientów w bankach, nadzorowanie banków w zakresie przestrzegania określonych ustaw, statutu i innych przepisów prawa oraz obowiązujących je norm finansowych, przeprowadzanie okresowych ocen ekonomicznego stanu banków i prezentowanie wyników Radzie Polityki Pieniężnej, opiniowanie zasad organizacji nadzoru bankowego i ustalanie trybu jego wykonywania. Art. 77 ust. 2 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym do 31 grudnia 2007 roku definiuje skład Komisji Nadzoru Bankowego: Przewodniczący Komisji - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego albo wyznaczony przez niego, Zastępca Przewodniczącego; Zastępca Przewodniczącego Komisji - minister właściwy do spraw instytucji finansowych lub delegowany przez niego sekretarz lub podsekretarz stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw instytucji finansowych; przedstawiciel Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; Prezes Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego; Prezes Narodowego Banku Polskiego albo wyznaczony przez niego Wiceprezes Narodowego Banku Polskiego; przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji finansowych; Generalny Inspektor Nadzoru Bankowego. Ponadto Komisja Nadzoru Bankowego wydaje licencje na działalność bankową oceniając zdolność kapitałową podmiotu do prowadzenia tego typu działalności, pochodzenie kapitału, a także sprawuje nadzór nad prawidłowym przebiegiem programów naprawczych realizowanych przez banki.

została powołana w celu zapewniania bezpieczeństwa rozwoju i przejrzystości funkcjonowania rynku finansowego w Polsce a także ochrony i nadzoru na dnim. Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje nadzór nad sektorem bankowym, rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz nad instytucjami pieniądza elektronicznego. Do głównych zadań Komisji należy ponadto: podejmowanie działań służących prawidłowemu funkcjonowaniu rynku finansowego, podejmowanie działań mających na celu rozwój rynku finansowego i jego konkurencyjności, podejmowanie działań edukacyjnych i informacyjnych w zakresie funkcjonowania rynku finansowego, udział w przygotowywaniu projektów aktów prawnych w zakresie nadzoru nad rynkiem finansowym, stwarzanie możliwości polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów między uczestnikami rynku finansowego, w szczególności sporów wynikających ze stosunków umownych między podmiotami podlegającymi nadzorowi Komisji a odbiorcami usług świadczonych przez te podmioty, wykonywanie innych zadań określonych ustawami. Nadzór nad rynkiem finansowym ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości. Przyczynia się także do zwiększania zaufania do rynku finansowego, a także zapewniania ochrony interesów uczestników tego rynku. Nadzór nad działalnością KNF z kolei, sprawuje Prezes Rady Ministrów. W skład Komisji Nadzoru Finansowego wchodzą: Przewodniczący KNF, Dwóch zastępców Przewodniczącego KNF, Minister właściwy do spraw instytucji finansowych albo jego przedstawiciel, Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo jego przedstawiciel, Prezes Narodowego Banku Polskiego albo delegowany przez niego Wiceprezes Narodowego Banku Polskiego, Przedstawiciel Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

jest to główny produkt działalności usługowej banków, stanowi umowę zawieraną w formie pisemnej pomiędzy bankiem a kredytobiorcą. W umowie tej bank, zobowiązuje się udostępnić do dyspozycji kredytobiorcy określoną kwotę na określony cel i czas. Kredytobiorca zaś, zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z umową oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnymi prowizjami i odsetkami. Możliwość uzyskania kredytu jest ustalana w oparciu o określone kryteria którymi kierują się banki. Wśród tych kryteriów można wymienić: historię kredytową klienta (pozytywną lub negatywną), rodzaj umowy o pracę kredytobiorcy (na okres określony/nieokreślony), wysokość dochodów kredytobiorcy, ilość osób na utrzymaniu, dodatkowe zobowiązania finansowe wobec innych instytucji, wiek, stosunek do służby wojskowej, inne, a w zależności od rodzaju kredytu także: dokumenty dotyczące finansowanej inwestycji (nieruchomości lub samochodu), poręczenia, inne zabezpieczenia (np. weksel), itp. Dokumentem, który szczegółowo określa warunki kredytu jest umowa. Standardowa umowa kredytowa określa: warunki, datę i miejsce zawarcia umowy, informacje o stronach umowy, postanowienia ogólne, kwotę i walutę kredytu, cel kredytu oraz warunki jego uruchomienia, termin i sposób postawienia do dyspozycji kwoty kredytowej, zasady i termin spłaty kredytu, wysokość prowizji i opłat, wysokość oprocentowania, przedmiot zabezpieczenia kredytu, zakres uprawnień stron umowy, inne ustalenia. W ogólnej ofercie, wyróżniamy kredyty krótkoterminowe (okres spłaty do 1 roku), średnioterminowe (okres spłaty od 1 roku do 3 lat) i długoterminowe (okres spłaty powyżej 3 lat).

Kredyt na finansowanie inwestycji mieszkaniowych udzielany na okres budowy.

Kredyt udzielony w walucie polskiej przeliczonej na wybraną walutę obcą wg aktualnego kursu.

Kredyt, którego celem jest sfinansowanie nakładów potrzebnych do powiększenia lub stworzenia zasobów środków trwałych. Z tej formy kredytu mogą być finansowane inwestycje materialne (zakup nieruchomości, maszyn), niematerialne (zakup papierów wartościowych, patentów, licencji) oraz finansowe (zakup akcji w spółce).

Jest to połączenie kilku mniejszych kredytów w jeden większy, ale o niższych ratach. Jest to forma, tzw. restrukturyzacji długu. Może to nastąpić wtedy, gdy wierzycielem długów jest jedna instytucja finansowa. Również w sytuacji, gdy kredyty zaciągnięte są u różnych wierzycieli, dłużnik może zwrócić się do jednej instytucji finansowej o wykupienie długów i ich konsolidację.

Kredyt, którego celem jest sfinansowanie zakupu dóbr konsumpcyjnych przez osoby prywatne, np. na zakup samochodu.

Kredyt udzielany przez banki osobom fizycznym, a zwłaszcza firmom, pod zastaw papierów wartościowych, ruchomości (np. samochody, maszyny, urządzenia) i nieruchomości (grunty, budynki). Kredyt ten charakteryzuje się niższą stopą oprocentowania niż kredyt zwykły.

Kredyt, którego celem jest sfinansowanie bieżących potrzeb związanych z działalnością gospodarczą przedsiębiorstwa, np. zakup surowców niezbędnych do rozpoczęcia lub kontynuowania produkcji.

Jest to kredyt krótkoterminowy, na stałe przypisany do rachunku bankowego, w postaci zwiększenia środków na rachunku bankowym o kwotę kredytu, ustaloną w umowie. Kwota ta traktowana jest jako osobiste środki finansowe klienta. Zadłużenie z tego tytułu, jest automatycznie spłacane, przy każdorazowym wpływie środków pieniężnych na rachunek bankowy. Stopień oprocentowania tego rodzaju kredytów jest zwykle wyższy niż w przypadku kredytów konsumpcyjnych. Dlatego warto ostrożnie gospodarować takimi środkami. Często w przypadku zapotrzebowania nagotówkę na sfinansowanie jednorazowego zakupu, korzystniejsze może okazać się zaciągnięcie zwykłego kredytu konsumpcyjnego.

Osoba fizyczna, z którą Bank podpisał umowę o kredyt, przy czym osoba ta stanie się, po dokonaniu transakcji zakupu, właścicielem przedmiotu kredytowania. Kredytobiorca może być jeden lub może ich być kilku.

Dokument prawny prowadzony przez sądy rejonowe, określający stan prawny danej nieruchomości. Zawiera informacje o właścicielu nieruchomości, lokalizacji, ograniczeniach w jej użytkowaniu (np. służebnościach,) obciążeniach w tym wpisanych hipotekach. Księga wieczysta zakładana jest dla nieruchomości np.: na wniosek właściciela działki gruntu lub osoby, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe, a także na wniosek organu administracji państwowej lub z urzędu.

Średnia stopa procentowa, po jakiej największe banki w Londynie są skłonne innym bankom udzielić pożyczki w dolarach amerykańskich na ustalony okres. Wartość stóp procentowych ustalana jest zgodnie z definicją uchwaloną przez Brytyjskie Stowarzyszenie Bankowców (http://www.bba.org.uk/public/libor/41635/44210) i publikowana codziennie o godzinie 11:00 czasu londyńskiego przez cztery główne banki (Bankers Trust, Bank of Tokyo, Barclays i National Westminster). Na jej podstawie banki wyliczają oprocentowanie kredytów mieszkaniowych w walutach USD, EUR, CHF.

Jest to limit środków dostępnych w danym produkcie bankowym (np. limit w koncie, lub limit w karcie kredytowej), ustalany przez bank. Limit ten ustalany jest w odniesieniu do zdolności kredytowej posiadacza rachunku, przy uwzględnieniu okresu prowadzenia rachunku bankowego oraz ilości środków wpływających na tenże rachunek. Limit kredytowy może stanowić dodatkową formę zabezpieczenia dla posiadacza rachunku w razie opóźnień w otrzymywaniu środków w sytuacji konieczności uregulowania przez niego bieżących zobowiązań.

To produkt tożsamy z kredytem odnawialnym, stanowiący wygodny instrument finansowy, dzięki któremu klient banku może w łatwy sposób pozyskać dodatkowe środki, bez konieczności podpisywania dodatkowej umowy kredytowej. Linie kredytowe są tworzone w ramach rachunku bankowego. Wykorzystanie środków udostępnionych przez bank za pośrednictwem linii kredytowej, pociąga za sobą konieczność spłaty odsetek od niej. Spłata kredytu "zaciągniętego" w ten sposób następuje automatycznie wraz z napływem środków na rachunek. W przypadku barku spłaty zadłużenia przez posiadacza rachunku, umowa przewiduje obciążenie go kosztem dodatkowych odsetek karnych.

Współczynnik wartości kwoty udzielanego kredytu hipotecznego do wartości nieruchomości bądź ceny jej sprzedaży. Jeżeli LTV wynosi 100%, to znaczy że bank udzielił kredytu na 100 proc. wartości nieruchomości.

Jest to opłata, pobierana przez instytucję finansową, świadczącą dane usługi finansowe np.: kredyt hipoteczny. Opłata taka, wnoszona jest na rzecz banku co miesiąc, wraz ze spłacaną ratą. Może być ujęta w postać procentowej wartości udzielanego kredytu, w odniesieniu do wartości nieruchomości lub może być wartością stałą, której wysokość przedstawia tabela opłat i prowizji.

W Polsce, nadzór nad prawidłowością funkcjonowania sektora bankowego sprawuje Komisja Nadzoru Bankowego. Do zadań Komisji należy ustalanie norm prawnych związanych z regulacją wszelkich transakcji zawieranych w sektorze finansów i bankowości. Ustanawianie takich norm musi przebiegać w zgodzie z aktualnymi dyrektywami Unii Europejskiej. Organem wykonawczym, czuwającym nad przestrzeganiem tych norm, jest Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego. Celem ustanawiania tych norm jest poprawa funkcjonowania i bezpieczeństwa na rynku bankowym. Normy te dotyczą rezerw bankowych, które utrzymywane na odpowiednio wysokim poziomie, pozwalają na zachowanie płynności finansowej przez banki. Określają też zasady udzielania pożyczek i kredytów, zakładania lokat, dokonywania inwestycji kapitałowych w sektorze bankowym oraz zasad świadczenia innych usług finansowych.

Jest to część powierzchni ziemskiej, stanowiąca odrębny przedmiot własności wraz ze wszystkimi elementami znajdującymi się na owej powierzchni, trwale związanymi z gruntem. Stan prawny i podmiot własności nieruchomości opisany jest w księdze wieczystej. Prawo polskie wyróżnia cztery rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, lokalowe, rolne. Nieruchomości, jako bardzo dobra lokata kapitału, której wartość rynkowa zazwyczaj rośnie, a wahania cen nie są duże, stanowią często zabezpieczenie kredytu i są gwarantem wypłacalności klienta.

Informacja określająca wysokość odsetek od kredytu przy założeniu spłaty jednorazowej na koniec okresu rocznego.

Odsetki przysługujące wierzycielowi za nieterminowe regulowanie przez dłużnika zobowiązań wynikających z umowy.

Jest pobierana, podczas świadczenia przez instytucje finansowe wielu rodzajów usług, np. przy zakupie jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Opłata ta jest jednym ze sposobów generowania zysków przez instytucje finansowe. W przypadku funduszy inwestycyjnych wysokość opłaty w dużym stopniu zależy od wysokości sumy pieniędzy wnoszonej do funduszu. Im niższa jest ta suma, tym wyższy koszt opłaty manipulacyjnej. Część funduszy inwestycyjnych, w przypadku większych sum, ustala progi, po przekroczeniu których, opłata nie jest pobierana.

Jest to wynagrodzenie na rzecz funduszu, uiszczane w zamian za operowanie powierzonymi mu środkami a jego wysokość sięga najczęściej kilku procent wartości tych środków.

Jest to określenie zdolności podmiotu gospodarczego do terminowego regulowania bieżących zobowiązań finansowych. Zabezpieczeniem tej zdolności mogą być nie tylko dostępne środki finansowe, ale również cały kapitał przedsiębiorstwa, na który składać się mogą: nieruchomości, maszyny, papiery wartościowe, udziały w innych firmach, akcje i inne. W razie koniczności uregulowania bieżących zobowiązań, aktywa te mogą zostać sprzedane.

Jest to osoba, która przez umowę poręczenia zobowiązuje się względem wierzyciela do wykonania zobowiązania w przypadku, gdyby dłużnik nie był w stanie tego zobowiązania wykonać. Oświadczenie poręczyciela winno być złożone na piśmie.

Jest to umowa definiowana przez Kodeks Cywilny, w której pożyczkodawca zobowiązuje się przenieść na rzecz pożyczkobiorcy określoną ilość pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku, a pożyczkobiorca zobowiązuje się do zwrotu tej samej ilości pieniędzy lub tej samej ilości rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Pożyczka podlega zwrotowi w określonym terminie, może być udzielona na dowolny cel. Pożyczka może być odpłatna lub nieodpłatna, a wynagrodzeniem dla przykładu mogą być odsetki wyrażone w procentach (od pożyczanej kwoty).

Udzielana jest na podstawie umowy instytucji finansowej i kredytobiorcy. Wraz z którą następuje przekazanie środków pieniężnych, czego zabezpieczeniem jest hipoteka na określonej nieruchomości. Pożyczka hipoteczna różni się zazwyczaj od kredytu hipotecznego krótszym okres spłaty, a także wyższymi odsetkami. Banki, w niektórych przypadkach zastrzegają cel kredytowania np. niemożność przeznaczenia środków na cele spekulacyjne lub na działalność gospodarczą.

Jest to forma opłaty pobieranej przez bank w zamian za świadczone przez niego usługi. Wartość prowizji ustalać można na dwa sposoby: procentowo- od wartości usługi lub w postaci stałej wysokości prowizji (wysokość takiej kwoty określają tabele opłat i prowizji).

W początkowym okresie kredytowania są wyższe od rat stałych, ale maleją wraz z upływem czasu. Przy czym kwota kapitału spłacana w każdej racie jest taka sama, natomiast odsetki maleją, dzięki czemu zmniejsza się cała kwota spłaty miesięcznej.

To takie, których miesięczna kwota pozostaje taka sama przez cały okres spłaty. Zmieniają się one wyłącznie wraz ze zmianą oprocentowania. W kwocie spłaty odsetki miesięczne maleją, ale kapitał doliczany jest tak, aby wspólna kwota pozostawała niezmienna. Spłata kredytu kształtuje się więc w takiej sytuacji, następująco- na początku spłacania kredytu, większość rat to odsetki, natomiast pod koniec okresu kredytowania spłaca się głównie kapitał.

określa wartość opłaty za udostępnienie przez instytucje finansową danej sumy środków pieniężnych na wskazany w umowie czas. Wartość ta jest z reguły wartością procentową, naliczaną od udostępnionej sumy. Wyróżniamy dwa rodzaje stóp procentowych: nominalną stopę procentową - naliczaną bez dodatkowych kosztów, realną stopę procentową - skorygowaną o przewidywaną inflację. Największe znaczenie, z punktu widzenia rynku i gospodarki ma główna stopa procentowa, ustalana przez bank centralny, gdyż to ona reguluje koszt pieniądza na rynku międzybankowym.

Jest to, zapisana w umowie, górna granica odpowiedzialności finansowej danego towarzystwa ubezpieczeniowego, ponoszonej w przypadku niekorzystnego zdarzenia losowego, objętego polisą ubezpieczeniową (umową z klientem- ubezpieczonym). Z uwagi na swoją nieprzekraczalność, jest także zwana sumą gwarancyjną lub limitem odpowiedzialności. Przy zawieraniu umów o ubezpieczenie majątkowe, suma ubezpieczenia jest ustalana w oparciu o wartość ubezpieczanego majątku, określaną przez rzeczoznawcę. W przypadku ubezpieczeń dobrowolnych, sumę tę ustala sam klient. Przy ubezpieczeniach obowiązkowych, sumę ubezpieczenia ustala zakład ubezpieczeń w porozumieniu z ubezpieczonym. W sytuacji gdy umowa ubezpieczenia obowiązuje na przestrzeni dłuższego okresu, może być ona, za zgodą osoby ubezpieczonej, objęta indeksacją. W praktyce oznacza to, że suma ubezpieczenia będzie co roku podwyższana o kilka procent, w celu zniwelowania negatywnych skutków inflacji. Wiąże się to też, ze wzrostem składki ubezpieczeniowej.

Część kwoty kredytu wypłacana zgodnie z umową i ustalonym harmonogramem.

Zabezpieczenie przejściowe wymagane przez Bank, na wypadek niewypłacalności kredytobiorcy, stosowane do czasu uprawomocnienia się wpisu hipoteki do księgi wieczystej.

Jest to dokument sporządzony w pisemnej formie, na podstawie którego kredytodawca (bank) zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy, na czas oznaczony w umowie, kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel. Kredytobiorca natomiast zobowiązuje się do korzystania z niej na określonych warunkach.

Dla terminów 1M, 3M, 6M,12M z rynku międzybankowego podawane na stronie "WIBO" serwisu Reuters z godziny 11 czasu środkowoeuropejskiego, przyjęta w Banku, jako stopa referencyjna dla potrzeb ustalania oprocentowania kredytów złotowych.

Osoba fizyczna lub prawna uprawniona do otrzymania od dłużnika (kredytobiorcy) należności w postaci świadczenia pieniężnego.

Są to środki zgromadzone przez kredytobiorcę, zainwestowane lub możliwe do zainwestowania w nieruchomość. Środki te stanowią różnicę między wartością całkowitą nieruchomości (przyjętą przez bank- z umowy przedwstępnej, aktu notarialnego, wyceny wewnętrznej sporządzonej przez pracownika banku, lub operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego) a wysokością kredytu zaciąganego na potrzebę kupna danej nieruchomości. Posiadanie wkładu własnego ułatwia otrzymanie kredytu, ale zaciągnięcie go jest również możliwe bez niego. Wówczas korzysta się z tzw. ubezpieczenia brakującego wkładu własnego, którego koszty pokrywane są przez kredytobiorcę.

Jest to dokument, składany wraz z załączonymi dokumentami przez potencjalnego kredytobiorcę, na podstawie którego bank udziela kredytu. Dokument taki, zawiera dane kredytobiorcy, oraz dokładny opis celu kredytowania. Starannie przygotowany, zgodny ze stanem faktycznym wniosek, może wpłynąć na jego pozytywne rozpatrzenie przez bank.

Wstępnymi są dla osoby fizycznej te osoby, od których się wywodzi - jego rodzice, dziadkowie , pradziadkowie. Jeśli kodeks nie stwierdza inaczej (np. zawężając określoną instytucję do tylko rodziców, lub tylko dziadków) - oznacza wszystkie takie osoby.

Jest to forma zabezpieczenia kredytu, na wypadek braku możliwości lub odmowy spłaty zobowiązań przez kredytobiorcę, w terminie. Obejmuje sumę należności z tytułu zaciągniętego zobowiązania finansowego, czyli kwotę kredytu, odsetki, prowizje oraz koszty z nimi związane. Zabezpieczenie kredytu może dotyczyć tak majątku kredytobiorcy, jak i osób trzecich, w zależności od tego, jak zostało to sformułowane w umowie z bankiem. Kwota zabezpieczenia jest z reguły wyższa od kwoty udzielonego kredytu.

Jest to jedna z możliwych form zabezpieczenia kredytu ustanawiana na mocy umowy pisemnej zawieranej pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą. Obejmuje najczęściej cenne dobra ruchome należące do kredytobiorcy (np. samochód). Zastaw bankowy może być ustanowiony wyłącznie w związku z zabezpieczeniem udzielonego kredytu. Spłata tego kredytu lub inny sposób wygaśnięcia zobowiązania powoduje wygaśnięcie zastawu.

Zstępnymi są potomkowie danej osoby fizycznej (dzieci, wnuki, prawnuki ). Podobnie jak w przypadku wstępnych, zstępni są zbiorczym określeniem i należy go używać do wszystkich potomków (chyba, że ponownie, ustawa ogranicza to do określonej grupy zstępnych).

Jest to pojęcie określające osobę trzecią w umowie, między bankiem a kredytobiorcą, która zagwarantuje bankowi spłatę zobowiązania przez kredytobiorcę. Jest to forma zabezpieczenia wierzytelności finansowej zwana poręczeniem. W związku z tym żyrant nazywany jest też poręczycielem. Funkcja żyranta polega na podjęciu pisemnego zobowiązania, o spłacie zaciągniętego przez kredytobiorcę zobowiązania, względem wierzyciela, na wypadek gdyby dłużnik tego nie uczynił. W razie wypowiedzenia umowy dłużnikowi przez bank, w wyniku jego niezdolności do spłaty zadłużenia, obowiązek spłaty zaciągniętego zobowiązania oraz ewentualnych świadczeń ubocznych, przechodzi na żyranta. Żyrant, który w takiej sytuacji odmówi spłaty zadłużenia, może trafić na tzw. "czarną listę" dłużników. Poręczycielowi, który dokonał spłaty długu za głównego wierzyciela, przysługuje prawo do domagania się od niego zwrotu pieniędzy, na drodze sądowej.